Τα βράδια των Χριστουγέννων, ο άντρας του σπιτιού έβγαινε έξω στο κρύο για να φέρει άλλο ένα ξύλινο χέρι.
Η ευθύνη ήταν απλή, φυσική, γίνεται αθόρυβα - σαν τελετουργικό του σπιτιού.
Πίσω του, το ζεστό φως της σόμπας του είπε ότι η οικογένειά του τον περίμενε.
Κάθε κούτσουρο σημαίνει ζεστασιά, ασφάλεια και ένα βράδυ στο οποίο όλοι ήταν μαζί.
Κάπως έτσι ήταν τα Χριστούγεννα: έξω κρύο, αλλά μεγάλη φωτιά και μέσα ζεστή ψυχη
